precious:

Naging bahagi na ng aking kamusmusan ang aking mga kababata, lalong
lalo na ang magkapatid na Sison – sina Lorenzo at Francisco. Sila ay magkapatid
na nangaling sa isang mayamang pamilya. Lumaki ang dalawa sa isang komportableng
buhay at lahat na lamang ng kanilang gustuhin ay ibinigigay ng kanilang ama.
Mula sa mga laruan at masasarap na pagkain hanggang sa kanilang pagaaral sa
isang pribadong paaralan sa San Isidro. Dahil lumaki sa layaw ay naging
mapangabuso at makasarili si Francisco. Magkasing edad kami at naaalala ko pa
noon na kinatatakutan siya ng ibang bata dahil sa mapangabuso at palaaway niyang
ugali. Dahil dito, madalas kaming magaway pero sa huli siya ang napapaiyak ko.
Npapapangiti nalamang ako sa tuwing naaalala ko ang aming mga bangayan noon. Si
Lorenzo naman na mas nakatatanda ay lumaking kabaligtaran ni Francisco. Naaalala
ko pa noon ang aming mga tawanan at tampuhan. Malimit kaming makikita na
magkasama at naghahabulan, nagbibisikleta at kung minsan ay nakatambay sa isang
malaking puno sa tabing dagat.

precious:

Nage-empake na ako ng aking mga damit ngayong gabi. Babalik na kasi
ako sa San Isidro, kung saan ako ipinanganak at namulat ang isipan. Labag man
ito sa aking kalooban, ngunit ito lamang ang aking naiisip na pinakatamang
desisyon, ang desisyon ni tatay, na ako na ang
lalayo. Ang tanging nararamdaman ko lamang ngayon
ay ang pagkamuhi kay tatay. Para kahit man lang papaano ay maibsan ang aking
kalungkutan, binuksan ko na lamang ang aking “mp3”. Habang ako ay namimili ng
kanta, nakita ko ang kantang nagugunita ng mga alala ko noong aking kabataan -
alaala ng San Isidro.